GB-standaard stalen rails, zware uitvoering, fabrieksprijs, sterke en duurzame stalen rails, geschikt voor de bouw, enzovoort.

SpoorwegrailHet ontwerp van het kopstuk is ook een van de manieren om de stijfheid en slijtvastheid te verbeteren.

Bij de eerste rails was het loopvlak aan de bovenzijde relatief vlak en werden aan beide zijden bogen met een kleinere straal gebruikt. Pas in de jaren 1950 en 1960 bleek dat, ongeacht de oorspronkelijke vorm van de railkop, na slijtage door de treinwielen de vorm van het loopvlak aan de bovenzijde van de rail vrijwel altijd cirkelvormig was en de straal van de bogen aan beide zijden relatief groot was. Experimentele simulaties toonden aan dat het afbladderen van de railkop verband hield met de overmatige contactspanning tussen wiel en rail in de binnenste afronding van de railkop. Om de schade door afbladderen te verminderen, hebben alle landen het ontwerp van de bogen in de railkop aangepast om de plastische vervorming te minimaliseren.

Ten eerste hebben landen bij het ontwerp van het loopvlak van de railkop het volgende principe gevolgd: de boog van het loopvlak moet zoveel mogelijk overeenkomen met de grootte van de spoorbreedte van het wiel, dat wil zeggen, de grootte van de loopvlakboog moet worden aangepast. Zo heeft de 59,9 kg/m rail in de Verenigde Staten een loopvlakboog van R254-R31,75-R9,52; de 65 kg/m rail in de voormalige Sovjet-Unie heeft een loopvlakboog van R300-R80-R15; en de 60 kg/m UIC rail heeft een loopvlakboog van R300-R80-R13. Hieruit blijkt dat het belangrijkste kenmerk van het profielontwerp van de moderne railkop het gebruik van complexe bochten en drie radii is. Aan de zijkant van de railkop wordt een rechte lijn met een smalle bovenkant en een brede onderkant toegepast, waarbij de helling van de rechte lijn over het algemeen 1:20 tot 1:40 bedraagt. Bij de onderkaak van de railkop wordt vaak een rechte lijn met een grote helling gebruikt, waarbij de helling doorgaans 1:3 tot 1:4 bedraagt.

Ten tweede wordt in de overgangszone tussen de railkop en de railtaille, om scheuren als gevolg van spanningsconcentratie te verminderen en de wrijvingsweerstand tussen de lasplaat en de rail te vergroten, ook een complexe bocht gebruikt in het overgangsgebied tussen de railkop en de railtaille, en wordt een ontwerp met een grote radius toegepast in de railtaille. Zo gebruikt de 60 kg/m rail van UIC bijvoorbeeld R7-R35-R120 in de overgangszone tussen de railkop en de railtaille. De Japanse 60 kg/m rail gebruikt R19-R19-R500 in de overgangszone tussen de railkop en de railtaille.